ناصر پروانی غزل

انگار من هم نیستم

من جایِ خالی تو را، با یک غزل پُر می کنم

این غیر ممکن ممکن است؟گاهی تصور میکنم

جای تو بس که خالی است، انگار من هم نیستم

از این منِ بی تو مدام، حسِ تنفر می کنم

بی تو تمامِ شهر ما ، دلبسته ی شعر من اند

با تمام شهر را، از خویش دلخور می کنم

یک خانه می سازم ولی، بی سقف و بی دیوار ها

تمرینِ بی تو بودنم، آجر به آجر می کنم

تاریخ و جغرافی عشق، عمر تو آغوشِ توست

با بوسه اَت من کیمیا، عنصر به عنصر می کنم

این دفتر شعر من است، یا شرح حال عشقِ مان

اشعارِ من تقویمِ توست، این را تفکر می کنم

من در صراطی مستقیم، پروانه وار پَر می کشم

تا عاقبت با بوسه ای، راهم میان بُر می کنم

ناصرپروانی

برچسبها: ناصرپروانی, ناصر پروانی, شاعران, استاد غزل

|+| نوشته شده توسط در پنجشنبه پنجم اسفند ۱۳۹۵ |